مقصد نهایی ملبورن

نمی دونم چرا همیشه زندگی من مثل منحنی سینوسی بوده .اول تلاشی بی پایان برای رسیدن به یک هدف که در این حالت منحنی در حال صعود بوده بعد نقطه ماکزیمم بعد هم که صد البته سراشیبی .

حتما اشکال از منه.

ولی الان دارم فکر میکنم علت عقب افتادگی کشور جهان سومی مردمشن نه سیاستش نه دولتش.

به خدا اینقدری که من تو این 5 ماه کار کردم تو 10سال شرکت ایران که حسابدار بودم کار نکردم.

چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟/

چون ما ایرانیها اینجا که میایم جو گیر میشیم میخوایم ثابت کنیم از اینا بهتریم و اینا خودشونم که ماشاالله 90% کارشون مفیده حالا ما 95% مفید کار میکنیم.

تو ایران من نهایتا 20% مفید کار میکردم تازه با حساب کردن پایان سال که بستن حسابها رو داشتیم 2 سال تمام که سر کار کارم شده بود فرانسه خوندن.

البته همه اینا در مورد خودمه تو رو خدا به کسی بر نخوره

نه من سیاسیم نه چیزی با اسکیل ورکر هم اومدم

دلم برای ابدارچیمون تنگ شده که فرت و فرت چایی میاورد ما نق میزدیم دیگه بسه.

دلم برای اینکه تا مدیر بیادALT+TAB بگیری و از صفحه فیس بوک بری تو گزارشات و بعد هم یه لبخند تو دلت بزنی لک زده.

برای وقت ناهار که بشینی دل سیر فارسی غیبت کنی و پشت سر قوم عجوج حرف بزنی.

اینهمه دوری و دلتنگی تو یه دستم = چی توو اون دستم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟//

نوشته شده در ٢٧ بهمن ۱۳٩۱ساعت ٢:۳٧ ‎ب.ظ توسط رویا نظرات ()


Design By : Pichak